Tanınmış Azərbaycan şairi, yazıçı və publisist Qəşəm Nəcəfzadə 1 aprel 1959-cu ildə İmişli rayonunun Əliqulular kəndində anadan olub. Gəncə Dövlət Universitetində Azərbaycan dili və ədəbiyyatı ixtisası üzrə təhsil alıb. Uzun illər müəllimlik fəaliyyəti ilə yanaşı, müxtəlif ali təhsil ocaqlarında baş müəllim kimi çalışıb.
"Tehsil365" xəbər verir ki, O, Azərbaycan və dünya ədəbiyyatında realist üslubda qələmə aldığı əsərləri ilə tanınır. Son illərdə isə epik, modern və metafizik üslubda yazdığı şeirlərlə ədəbiyyat aləmində fərqlənir.
Şairin yaradıcılığı beynəlxalq aləmdə də böyük maraqla qarşılanıb. Onun şeirləri türk, rus, ingilis, fars, ispan, alman və digər dillərə tərcümə edilib. Qəşəm Nəcəfzadə 2007-ci ildə Avropada keçirilən 38-ci Beynəlxalq Poeziya Festivalının iştirakçısı olub. 2016-cı ildə Milli Kitab Mükafatına, 2017-ci ildə isə "Qızıl Kəlmə" mükafatına layiq görülüb.
Əməkdar mədəniyyət işçisi fəxri adına sahib olan şairin 40 şeir kitabı, bir hekayə və iki elmi-publisistik əsəri nəşr olunub. Son illərdə onun “Gəncə soneti” (2023), “Şuşa qalxıb ayağa” (2023), “Və ya” (2023) və “Gün əyiləndə” (2023) kimi kitabları oxucuların ixtiyarına verilib.
2023-cü ildə Lənkəran Dövlət Dram Teatrında Ulu Öndərə həsr etdiyi “İki iyirmi üç arasında” pyesi səhnələşdirilib. Şairin yaradıcılığı öz orijinallığı və dərin fəlsəfi məzmunu ilə Azərbaycan ədəbiyyatında mühüm yer tutur.
"Barış"
Misra dodaqların yorular hərdən,
Saçların pırtdaşar, əllərin əsər.
Bir gözəl, bir göyçək oğlumuz olar,
Bu dəcəl qızların səsini kəsər.
Niyə şagirdlərin duymurlar səni,
Gül kimi dərsində səs eləyirlər.
Mən sevən əllərə, mən sevən gözə,
Mən sevən ürəyə qəsd eləyirlər.
"Ay vətən"
Təndir çörəyini kökə elədik,
Torpağını seçdik bölgə elədik.
Böldük səni tikə – tikə elədik,
Bacın ölsün, anan ölsün, ay Vətən!
Səni vurduq, sonra sözlə bələdik,
Körpəlikdən babamıza bələdik.
Göyçə gölün Sevan gölü elədik,
Durnan ölsün, sonan ölsün, ay Vətən!
Şeir yazdıq, bəlkə təzə ev alaq,
Tərif dedik, bircə pillə ucalaq.
Innən belə başımıza əl çalaq,
Əli – ələ çalan ölsün, ay Vətən!
Mən bilmirəm axşam nədi, gün nədi?
Qız- gəlinin əsir- yesir gündədi.
Şuşam getdi, bir balam var, dinmədim,
Mənim kimi balan ölsün, ay Vətən!
Al qılıncı, vur düşməni böl iki,
Bu düşmənlər səni elə bölüb ki ...
Innən belə şeir vaxtı deyil ki,
Bu şeiri yazan ölsün, ay Vətən!