Hər kəsin içində deyə bilmədiyi bir şeylər var. Bəzən başa düşülmək istəyirik, amma sözlər dilimizə gəlmir. Bəzən fikirlərimiz qarışır, hisslərimizə ad tapa bilmirik. Bax, məhz bu anda özünüifadə bacarığı ortaya çıxır. Bu, sadəcə danışmaq deyil – düşüncəni, hissi, mövqeyi aydın və düzgün şəkildə çatdırmaqdır.
Bugünkü dünyada düşüncənin dəyəri artıb. İnsan artıq nə qədər bildiyi ilə deyil, onu necə ifadə etdiyi ilə tanınır. Sosial mediada bir cümləylə fikir bildirən də, bir auditoriya qarşısında çıxış edən də eyni ehtiyacla qarşı-qarşıyadır – özünü ifadə etmək. Bu bacarığa sahib olmaq insanın həm şəxsi münasibətlərində, həm də təhsil və iş həyatında ciddi fərq yaradır.
Ancaq bu bacarıq doğuşdan gəlmir. Bəzən cəsarətsizlik, bəzən özgüvən əksikliyi, bəzən də sadəcə qorxu insanı susdurur. Lakin özünüifadə edilə bilməyən hisslər insanı içinə qapadır. Zamanla bu susqunluq peşmanlıq, yanlış anlaşılma və hətta psixoloji yorğunluğa çevrilir.
Bəs nə etməli? İlk addım – özünü tanımaqdır. Nə düşündüyünü, nə hiss etdiyini ayırd edə bilmək, içindəki səsə qulaq asmaq. İkinci addım – çəkinsən də, ifadə etməyə cəhd göstərməkdir. Yazmaq, danışmaq, hətta dinlənilməsə belə fikrini demək insanı azad edir. Tədricən, bu cəsarət sənə öz yerini tapmağa, görünməyə, tanınmağa kömək edir.
İfadə edilməyən fikir sanki heç yoxdur. Hətta ən qiymətli düşüncələr belə paylaşılmadıqda, sadəcə unudulur və itir. Ona görə də, fikirlərini dinləmək, onları başqalarına açıq şəkildə göstərmək önəmlidir. Çünki insanı insan edən, məhz öz düşüncə və hisslərini necə ifadə etməsidir.