“Ay işığında” mahnısı 1956-cı ildə ərsəyə gəlib. Nəğmənin sözləri gəncəli şair Zeynal Xəlilə, musiqisi isə gəncəli bəstəkar Qəmbər Hüseynliyə məxsusdur.
“Tehsil365”in araşdırmasına görə, mahnının sözləri olan şeiri Zeynal Xəlil 1942-ci ildə gələcək həyat yoldaşı Zəkiyə xanıma həsr edib. 1942-ci ilin yaz axşamında şair Səməd Vurğun, həyat yoldaşı Xavər xanım və 17 yaşlı Zəkiyə xanım “Torqovı” küçəsində (indiki Nizami küçəsi) gəzməyə çıxır. Həmin vaxt dostları ilə Opera və Balet Teatrından qayıdan Zeynal Xəlil Səməd Vurğunla qarşılaşır. O, Zəkiyə xanımı görüb, bəyənir. Zəkiyə xanımın gözəlliyinə vurulan Zeynal Xəlil “Ay işığında” şeirini yazır. Bir müddət sonra isə onlar evlənirlər.
Mən səni gördüm ay işığında,
Könlümü verdim ay işığında.
Zeynal Xəlil və Qəmbər Hüseynli yaxın dost olublar və hər ikisi Gəncədə anadan olub. İlk dəfə “Ay işığında” şeiri ilə tanış olanda Qəmbər Hüseynli mətni elə bəyənir ki, o, bir gün ərzində – Gəncədən Bakıya gələrkən yol boyu mahnı bəstələməli olur.
Deyilənlərə görə, Qəmbər Hüseynlinin olduğu qatarda nasazlıq baş verir və qatar uzun müddət dayanmalı olur. Bundan darıxan bəstəkar havaya çıxır. Yaz gecəsini işıqlandıran aya baxaraq, hələ də təsirində olduğu “Ay işığında” şeirindən ilhamlanaraq mahnının melodiyasını notlara çevirir.
Yenə gəl bizə duraq üz-üzə
Ay işığında, ay işığında