Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi Vaqif Səmədoğlu azadlıq və insan ruhunun dərin qatlarını öz yaradıcılığında xüsusi poetik tərzdə ifadə edən şairlərdəndir. Onun “Azadlıq həsrəti var...” misraları da bu mənəvi azadlıq ideyasını incə duyğularla çatdırır.
“Tehsil365” xəbər verir ki, Vaqif Səmədoğlunun bu qısa, lakin dərin mənalı şeiri azadlıq həsrəti, vətən sevgisi və itkilərin ağrısı üzərində qurulub.
Birinci bənddə şair sanki bir insanın, bəlkə də bir xalqın daxilindəki azadlıq istəyindən danışır:
“Azadlıq həsrəti var,
Yenə titrək səsində.”
Bu misralarda “titrək səs” ifadəsi daxili həyəcanı, qorxunu və eyni zamanda, həsrətin gücünü göstərir. Ardınca gələn “Neçə quş dustaq qalıb, köksünün qəfəsində” misrası isə azadlıq ideyasını simvolik obrazda təqdim edir — quş azadlığın rəmzidir, köks isə onun məhbus olduğu, sıxıldığı bir məkandır. Yəni insanın içindəki azadlıq duyğusu öz yerini tapa bilmir, boğulur.
İkinci bənddə isə şair oxucuya müraciət edir:
“Burda yurd salma, gülüm,
Bura vətən yeridir.”
Burada “burda yurd salma” ifadəsi təsadüfi deyil — şair “vətən”in sevincdən çox ağrı, ayrılıq, mübarizə yeri olduğunu vurğulayır. Son misralar bu fikri tamamlayır:
“Üfüqə gedənlərin,
Gözdən itən yeridir...”
Bu bənddə üfüq həm ümidin, həm də yoxluğun simvoludur. “Gözdən itən” ifadəsi vətəndən uzaq düşənləri, bəlkə də döyüşə gedib qayıtmayanları yada salır.
Beləcə, şeir bir tərəfdən azadlıq həsrətini, digər tərəfdən vətənin ağır taleyini poetik və səmimi dillə ifadə edir.
Vaqif Səmədoğlunun bu kimi poetik nümunələri bu gün də oxucular tərəfindən maraqla qarşılanır, onun yaradıcılığı müasir Azərbaycan poeziyasının dərin mənalı örnəkləri sırasında xüsusi yer tutur.