"Bizim dövrdə şeir torpaqdan, yurddan, insandan danışırdı. Hər misra bir ömrün ağrısı, bir kəndin nəfəsi idi. İndi isə gənclərin şeirlərində duyğu çoxdur, amma o köhnə səmimiyyət, o yanğı azalıb. Biz sözlə yaşadıq, onlar bəzən sözlə görünmək istəyir. Amma hər halda, şeir hələ də insanın iç səsidir kim doğru dinləsə, o da anlayar."
Ədəbiyyatşünas Aydın Qədimoğlu bu haqda "Tehsil365"ə açıqlama verib. O bildirib ki, zaman dəyişsə də, sözün dəyəri heç vaxt itməz:
“Texnologiya gözə işıq verir, ədəbiyyat isə könülə istilik. Gənclər bəlkə bu gün az oxuyurlar, amma bir gün yenə qayıdacaqlar sözə. Çünki insan ruhu susuz qala bilər, amma sözsüz qalmaz.”
Onun fikrincə, şeir və ədəbiyyat insanı zamanın səs-küyündən qoruyan ən saf məkandır. Duyğular dəyişsə də, sözün gücü, insanın içindəki o dərin hissi oyatmaq qüdrəti hələ də yaşayır.