“Bəzən uşaqlıq sevgisi adlandırılsa da, illər keçsə belə həmin insanlar göz-gözə gəldikdə, toxunulmadan bir-birlərini nə qədər gözəl sevdiklərinin sübutunu edirlər”.
“Tehsil365” ə verdiyi açıqlamada bu fikirləri psixoloq Aytən Ələkbərova bildirib.Onun sözlərinə görə insan sevdiyi adamı incitmir və sevdiyi adam haqqında həqiqətən nə olursa olsun yanlış düşüncələr insanın başına gəlmir.
“Bəzən erkən yaşda ailə quran insanlar sadəcə bir həvəslə ailə qururlar: kimisi gəlinlik geyinmək həvəsinə, kimisi də "bu sevgidən artıq bu tərəfəsi yoxdur" düşüncəsi ilə.Bu insanlar yeniyetməlikdə yanan hisslərin əsiri olurlar. Yeniyetməlikdə yaranan hisslərin əsiri olanlar bəzən bunu sevgi adlandırır”
“Əgər bir uşaq ailədən, anadan, atadan qayğı və sevgi görərsə, həmin yaşda o sevgiyə meyl etmirlər”.
“Bəzi insanlar 30, 35 yaşında, hətta övladlarını belə qoyub qaçaraq "Mən indi anladım, mən indi sevirəm" deyirlər.Lakin bu, yenə də sevgi deyil, bir bağlantıdır.Əsl sevgi toxunulmaz olur və idraki empatiya ilə yaranır, hissi empatiya ilə deyil”.
“İdraki empatiya ilə yaranan sevgilər qızlarda 22-23, oğlanlarda isə 23-26 yaş arasında yaranır.Bu yaşda insan idraki empatiya ilə düşünür ki, "Bu mənim sevdiyim bir şəxsdir və bir ömür boyu mənim yanımda ola bilər".
“Məhz buna görə, subyektiv fikir və psixoloq olaraq aparılan müşahidələrə əsaslanaraq sevginin yaşının 23-26 yaş arası olduğu qənaətinə gəlinir”
“Bu yaşda insan istər-istəməz idraki empatiyanı qura bilir. Hissi empatiyalara əsir olmamaq üçün əsl sevginin cəmiyyətə nə verə biləcəyini və bu sevginin onun üçün nə verə biləcəyini düşünməlidir”.
Ailə qurulanda, ailədə böyüyən övladların sabah cəmiyyətə necə yararlı ola biləcəyi də düşünülməlidir.Burada idraki empatiya rol oynadığından buna sevgi deyilir.6-7 yaşlarında, hətta birinci sinifdə belə olan insanlar olur ki, bir-birinə baxmaqla, birinin yaxşı oxuması, dərslərini gözəl danışması ilə bağlı hissləri həmin yaşda hiss edə bilirlər.Amma yeniyetmə dövründən başlayan 22 yaşına qədər olan sevgi var ki, onlar sevginin əsiri olurlar”.