Özünə inamı zəif olan uşaq da uğurlu ola bilər, ancaq bu böyük əmək və səy tələb edir. Özünə inanmayan uşaq risk almaqdan çəkinərək mövcud potensialını görməyə bilər. Buna baxmayaraq, özünə inam sabit, doğuşdan gələn xüsusiyyət deyil — həyat boyu formalaşan və inkişaf edən bir bacarıqdır.
Bu sözləri “Tehsil365” ə açıqlamasında, psixoloq Mələk Kərimova bildirib
“Burada əsas məsələ uşağın uğursuzluqlara necə məna verməsidir. Əgər uşaq uğursuzluğu öz şəxsiyyəti ilə əlaqələndirirsə (“mən bacarıqsızam” kimi), bu, onun özünə inamını zəiflədir. Amma uğursuzluğu bir təcrübə və öyrənmə fürsəti kimi görərsə, bu halda inkişaf üçün daha açıq olur.”
“Digər tərəfdən, uğur təkcə özünə inamdan asılı deyil. Uşağın bacarıqları, onu əhatə edən mühit və aldığı dəstək də həlledici rol oynayır. Xüsusilə valideyn və müəllimlərin münasibəti burada çox önəmlidir. Uşağa “sən bacarmırsan” kimi etiketlər vermək əvəzinə, onun səylərini vurğulamaq, kiçik uğurlarını görünən etmək və səhv etməyə icazə verilən təhlükəsiz mühit yaratmaq özünə inamın formalaşmasına ciddi təsir edir.”
“Əslində məqsəd uşağa sadəcə “özünə inan” demək deyil. Əsas məqsəd elə bir psixoloji mühit yaratmaqdır ki, uşaq təcrübə qazandıqca, kiçik uğurlar əldə etdikcə və dəstək gördükcə tədricən özünə inanmağı öyrənsin. Uğursuzluqları uğura çevirdikcə özünə inam formalaşır. Unutmamalıyıq ki, bir çox kəşflər uğursuz cəhdlərin nəticəsində yaranır.”