Kassa göstəriciləri əlbəttə ki, vacibdir, lakin bu, bir filmin böyüklüyünü müəyyən edən yeganə kriteriya deyil. Biz ekranlardakı "milyardçılar döyüşündə", adətən, superqəhrəmanların və ya Pandora planetinin mavi adamlarının qalib gəlməsinə öyrəşmişik.
“Tehsil365“ xarici mediaya istinadla xəbər verir ki, bir az dərindən araşdırdıqda "Qisasçılar"ın növbəti rekordundan daha maraqlı rəqəmlər üzə çıxır.
Məsələn, 1939-cu ilin "Küləklə sovrulanlar" filmini götürək. Bu ekran əsəri hələ də müasir marketoloqları heyrətləndirməkdə davam edir. Əgər inflyasiyanı nəzərə alsaq, bu filmin topladığı gəlir indiki pulla təxminən 3,7 milyard dollara çatır ki, heç bir "Avatar" bu mütləq çempiona yaxın düşə bilməz. Beləliklə, kassanın əsl kraliçası məhz bu filmdir. Ədalət naminə qeyd edək ki, qiymət artımını nəzərə almadan ən çox gəlir gətirən filmlər siyahısında liderlik hələ də Ceyms Kemeronun əlindədir. Onun "Avatar" və "Titanik" filmləri birlikdə təxminən beş milyard dollar qazanaraq ilk iki pillədə qərarlaşıb.
Lakin ən qızğın mübahisələr, adətən, pullar haqqında deyil, nüfuzlu "Oskar" mükafatı barədə olur. Burada rekordçular kürsünü çox mehriban şəkildə bölüşürlər. "Titanik", 1959-cu ilin "Ben-Hur"u və "Üzüklərin hökmdarı" trilogiyasının finalı hərəyə 11 heykəlcik alıblar. Maraqlıdır ki, "Kralın qayıdışı" filmi nominasiya olunduğu bütün kateqoriyalar üzrə qalib gəlib ki, kino tarixində belə uğur çox az filmə nəsib olub.
Bəzi rekordlar isə məhkəmə zallarında deyil, çəkiliş meydançasındakı ağlasığmaz miqyasla qazanılır. Məsələn, bir milli qəhrəmanın dəfn mərasimini inandırıcı şəkildə canlandırmaq üçün nə qədər insan lazımdır? 1982-ci ildə çəkilən "Qandi" filmində rejissorlar dəfn səhnəsi üçün 300 mindən çox insan toplaya bilmişdilər ki, bu da bütöv bir kiçik şəhərin əhalisi deməkdir.
Aktyorların şəxsi nailiyyətləri də bəzən insanı şoka salır. 1938-ci ildə "Mariya-Antuanetta" filminin çəkilişləri zamanı baş rol ifaçısı Norma Şirer çəkisi 50 kiloqrama yaxın olan don geyinmək məcburiyyətində qalmışdı. Bu, çəkiliş bitənə qədər üzərində biryaşlı uşaq daşımağa bərabər bir yük idi.
Daha bir rekord növü isə filmin xronometrajı, yəni davametmə müddətidir. Əgər üç saatlıq "Oppenheymer" sizin üçün uzun görünürsə, deməli, fransız Jak Rivettin yaradıcılığı ilə tanış deyilsiniz. Onun "Out 1: Mənə toxunma" adlı eksperimental lenti təxminən 13 saat davam edir. Bu, sadəcə film izləmək deyil, bir günlük həyat tərzidir. Filippinli rejissor Lav Dias da bu məsələdə geri qalmır, onun "Filippin ailəsinin təkamülü" filmi 10 saata yaxın davam edir.
Kino dünyası təkcə Hollivud parıltısından ibarət deyil, həm də bəzən absurd həddə çatan böyük əməkdir. Tarixdə ən çox söyüş qeydə alınan film Kanadanın "Swearnet" (Sram-TV) ekran işidir ki, burada aktyorlar 868 dəfə nalayiq ifadə işlədiblər.Görünür, ssenari senzurasız, amma "böyük ruhla" yazılıb. Ceki Çanın rekordu isə daha praktik görünür. "Tanrının zirehi" filmlərindən birinin titrlərində onun adı müxtəlif vəzifələrdə, o cümlədən "qidalanma koordinatoru" kimi tam 15 dəfə qeyd olunub.
Odur ki, növbəti dəfə Marvel yoxsa DC-nin daha güclü olması barədə mübahisə edəndə 13 saatlıq ağ-qara filmi və ya yarım sentnerlik donu xatırlayın. Çünki əsl rekordlar çox vaxt sağlam düşüncənin bitdiyi və sənətə olan çılğın sevginin başladığı yerdə yaranır. Görünən odur ki, bu çılğınlıq çempionatı heç vaxt bitməyəcək.