Riçmond Virciniya Universitetindən Dr. Ceyms Makkroski tərəfindən hazırlanan "Talkaholic Scale" (Danışıq asılılığı şkalası) göstərir ki, məcburi danışmaq əsl sosial bacarıq deyil. Həqiqi sosial səriştə nə vaxt danışacağını bilmək qədər, nə vaxt susmaq lazım olduğunu da anlamağı tələb edir. Stenford Universitetindən Dr. Suzan Keyn isə sübut edir ki, çox danışmaq bəzən introvert insanların sosial həyəcanlarını gizlətmək üçün istifadə etdiyi bir üsuldur.
“Tehsil365” xəbər verir ki, sosial həyəcan pozuntusu olan bəzi insanlar səssizlikdən qorxduqları üçün dayanmadan danışırlar. Onlar elə düşünürlər ki, əgər mühitdə sükut yaranarsa, ətrafdakılar tərəfindən mənfi mühakimə olunacaqlar.
Əsas motivasiya: Səssizlikdən və mühakimə olunmaqdan duyulan qorxu.
Danışıq tərzi: Sürətli, fasiləsiz və müdafiə xarakterli.
Diqqət əskikliyi və hiperaktivlik pozuntusu
ADHD (DEHB) olan şəxslərdə çox danışmaq həyəcanla deyil, nevroloji faktorlarla bağlıdır. Harvard Tibb Fakültəsindən Dr. Rassell Barkli qeyd edir ki, beyindəki "əyləc sistemi" zəif işlədiyi üçün düşüncələr süzgəcdən keçmədən birbaşa dilə gəlir.
Əsas motivasiya: Düşüncələrin sürətinə çata bilməmək.
Danışıq tərzi: Plansız, həddindən artıq həyəcanlı və filtrsiz.
Narsisizm və diqqət mərkəzində olmaq istəyi
Narsisistik şəxsiyyət xüsusiyyətləri olan fərdlərdə danışmaq ehtiyacı özünü üstün göstərmək məqsədi daşıyır. Nyu-York Universitetindən Dr. Cin Tvenge bildirir ki, bu şəxslər üçün ünsiyyət qarşılıqlı dialoq deyil, tək tərəfli monoloqdur.
Əsas motivasiya: Diqqət çəkmək, təsdiqlənmək və sosial üstünlük qurmaq.
Danışıq tərzi: Şəxsi uğurlara fokuslanan və sözünün kəsilməsinə dözümsüz.