Onun sözlərinə görə, uzunmüddətli perspektivdə bu təcrübələr daha ağır nəticələr doğura bilər: “Özünə inamın zəifləməsi, münasibətlərdə güvənsizlik, depressiv vəziyyətlər, davamlı narahatlıq və hətta travma sonrası stres reaksiyaları müşahidə oluna bilər. Bəzi hallarda isə bu, əks reaksiya doğuraraq aqressiv davranışların artmasına səbəb olur.”
Psixoloq Mətanət Əliyeva “Tehsil365”ə açıqlamasında deyib: “Uşaqlıq və yeniyetməlik dövründə yaşanan mənfi təcrübələr insanın psixoloji sağlamlığına çoxşaxəli və dərin təsirlər göstərir. Bu cür hallara məruz qalan uşaqlarda qısa müddətdə qorxu, narahatlıq, utanc, günahkarlıq və dəyərsizlik hissləri formalaşır. Uşaq özünü təhlükəsiz hiss etmədiyi üçün daim gərginlik vəziyyətində olur, bu isə emosional stabilliyin pozulmasına, dərslərə marağın azalmasına, diqqət və yaddaş problemlərinə səbəb ola bilər.”
Əliyeva vurğulayıb ki, bu cür halların təsiri yalnız fərdi səviyyədə qalmır, uşağın akademik inkişafına, motivasiyasına və ümumilikdə həyat keyfiyyətinə də mənfi təsir göstərir. “Valideynlər və müəllimlər uşağın davranışındakı dəyişiklikləri vaxtında hiss etməli, onu dinləməli və təhlükəsiz mühit yaratmalıdır. Uşağa emosiyalarını ifadə etməyi öyrətmək, özünü müdafiə bacarıqlarını inkişaf etdirmək və sosial dəstək sistemini gücləndirmək çox vacibdir.”
Psixoloq əlavə edib ki, əgər bu hallar davamlı xarakter alırsa, psixoloq dəstəyi mütləqdir: “Psixoloji müdaxilə uşağın özünə inamını bərpa etməyə, travmatik təsirləri azaltmağa və daha sağlam emosional reaksiyalar formalaşdırmağa kömək edir. Bu cür təcrübələr uşağın daxili dünyasında iz buraxır və gələcək həyatına təsir edə bilir. Amma düzgün yanaşma, dəstək və vaxtında müdaxilə ilə bu təsirlərin qarşısını almaq mümkündür.”