Onun sözlərinə görə,” İnsanlar həqiqətən daha çox xroniki stress, yüksək gözləntilər və davamlı performans təzyiqi ilə qarşılaşırlar, eyni zamanda psixoloji terminlər gündəlik dilə daha çox daxil olduğu üçün bu anlayış bəzən yerində və ya yerində olmayan şəkildə istifadə olunur.”
Psixoloq Mətanət Əliyeva “Tehsil365”ə açıqlamasında bildirib ki, son illərdə “tükənmişlik sindromu” anlayışının daha çox səslənməsi həm real artımla, həm də bu mövzuda maariflənmənin yüksəlməsi ilə bağlıdır.
Əliyeva vurğulayıb: “Tükənmişlik sindromu klinik mənada daha çox iş və ya təhsil fəaliyyəti ilə bağlı xroniki stressin nəticəsi kimi formalaşır və sadəcə yorğunluq və ya həvəsin olmaması ilə eyni deyil. Buna görə də hər yorğunluq halını tükənmişlik kimi qiymətləndirmək düzgün olmaz.”
Psixoloq bu vəziyyəti fərqləndirmək üçün üç əsas əlamətə diqqət yetirməyi vacib sayır: “Birincisi, davamlı və keçməyən emosional və fiziki tükənmə hissidir — istirahət etsə belə insan özünü bərpa olunmuş hiss etmir. İkincisi, işə və ya təhsilə qarşı marağın azalması, məsafələşmə və hətta laqeydlikdir. Üçüncüsü isə məhsuldarlığın və özünə inamın azalmasıdır — insan özünü qeyri-effektiv hiss edir, əvvəl bacardığı işlərdə çətinlik yaşayır.”
Onun sözlərinə görə, bu əlamətlər uzun müddət davam edirsə və gündəlik funksionallığa təsir edirsə, artıq sadəcə yorğunluq deyil, tükənmişlik sindromuna yaxın bir vəziyyət kimi qiymətləndirilə bilər. Bu halda psixoloji dəstək almaq tövsiyə olunur.
Əliyeva əlavə edib: “Ümumilikdə demək olar ki, bu anlayış nə tamamilə dəb sözüdür, nə də yalnız klinik diaqnoz kimi qəbul edilməlidir. Bu, müasir həyatın artan psixoloji yükünü əks etdirən real bir problemdir, lakin düzgün qiymətləndirilməsi və fərqləndirilməsi çox vacibdir.”