“İnsanların hisslərini ifadə etməkdən çəkinməsinin arxasında adətən bir neçə psixoloji və sosial faktor dayanır. Bu hal çox vaxt formalaşmış həyat təcrübələri ilə bağlı olur”.
Psixoloq Mətanət Əliyeva “Tehsil365”ə açıqlamasında bildirib ki,əsas səbəblərdən biri uşaqlıq dövründə emosiyaların qəbul olunmaması və ya dəyərsizləşdirilməsidir:
“Əgər uşaq ‘ağlama’, ‘qorxma’, ‘özünü ələ al’ kimi mesajlarla böyüyübsə, zamanla hisslərini gizlətməyin daha doğru olduğuna inanmağa başlayır. Bu isə yetkinlik dövründə emosiyaların açıq şəkildə ifadəsini çətinləşdirir.”
Psixoloq qeyd edir ki, digər mühüm faktor tənqid və rədd edilmə qorxusudur :
“İnsan hisslərini paylaşdıqda anlaşılmamaq, zəif görünmək və ya qiymətləndirilməmək ehtimalından çəkinə bilər. Xüsusilə münasibətlərdə təhlükəsizlik hissi zəifdirsə, bu qorxu daha da güclənir.”
Mətanət Əliyeva bəzi insanların öz emosiyalarını tanımaqda çətinlik çəkdiyini də vurğulayıb:
“Bəzən insan nə hiss etdiyini dəqiq ifadə edə bilmir və bu səbəbdən susmağı seçir. Cəmiyyətdə ‘güclü ol’, ‘emosiya göstərmə’ kimi stereotiplər də bu vəziyyətə təsir edir.”
Ekspert bildirib ki, emosiyaların gizlədilməsi onların yox olması demək deyil:
“Əksinə, bastırılan hisslər zamanla daxili gərginlik, stress və psixoloji narahatlıqlara səbəb ola bilər. Buna görə emosional savadlılığın inkişafı, yəni hissləri tanımaq və sağlam şəkildə ifadə etməyi öyrənmək çox vacibdir.”
Psixoloqun fikrincə, hissləri ifadə etməkdən çəkinmək zəiflik göstəricisi deyil:
“Bu, əksinə, öyrənilmiş bir qorunma mexanizmidir. Düzgün dəstək və təhlükəsiz mühit olduqda, bu bacarığı inkişaf etdirmək mümkündür.”