“Bunu yalnız ayrıca ekoloji ixtisaslar yaratmaq kimi deyil, mövcud peşə və ali təhsil proqramlarının böyük hissəsinə yaşıl energetikalarla bağlı bacarıqların inteqrasiya edilməsi kimi düşünmək daha doğru olar”.
Bu sözləri “Tehsil365”ə açıqlamasında ekoloq Cəmşid Bəxtiyar bildirib.
Ekoloq bildirib ki, əmək bazarında yaşıl peşələrə tələbat artır.
“Əsas səbəblər əmək bazarı dəyişir, bərpa olunan enerji səmərəliliyi, tullantıların idarə edilməsi, su ehtiyatlarının qorunması, ekoloji tikinti və dayanıqlı kənd təsərrüfatı kimi sahələrdə, əlbəttə ki, yeni peşələr yaranacaq və yaranmaqdadır. Ənənəvi peşələr də yaşıllaşır, yəni yaşıl enerjilərə inteqrasiyanı vacib edən məqamları nəzərə alsaq, bunu belə söyləmək olar. Məsələn, elektrik günəş panelləri və enerji sistemləri ilə, tikinti mütəxəssisi enerjiyə qənaət edən binalarla, kənd təsərrüfatı mütəxəssisi suya, torpağa qənaət edən texnologiyalarla işləməli olacaq. Artıq yeni şərait bunu tələb edir”.
Onun sözlərinə görə, peşə təhsilində yaşıl ixtisaslara daha çox yer verilməlidir.
“Peşə təhsilinin rolu, xüsusilə, böyükdür. Günəş və külək energetikası texniki mütəxəssisləri, elektrik və istilik sistemləri, su və tullantı idarəçiliyi kimi praktiki istiqamətlərə daha çox yer verilə bilər. Ali təhsildə isə multidissiplinar yanaşma lazımdır. Mühəndislik, iqtisadiyyat, şəhərsalma, kənd təsərrüfatı, memarlıq və idarəetmə proqramlarında iqlim və ekoloji dayanıqlıq mövzuları mütləq nəzərə alınmalıdır və bunlara uyğunlaşdırılmalıdır. Azərbaycan üçün bu, xüsusilə, aktualdır, çünki bizim günəş və külək enerjisi potensialımız, su ehtiyatlarını səmərəli istifadəsi, kənd təsərrüfatının iqlim dəyişikliklərinə uyğunlaşdırılması və işğaldan azad edilmiş ərazilərin bərpası yeni yaşıl bacarıqlara tələbatı daha da artırır. Amma vacib məqam ondan ibarətdir ki, bütün gəncləri yalnız yaşıl peşələrə yönəltmək kimi bir fikiri mən aşılamıram”.
Ekspert vurğulayıb ki, ekoloji savadlılıq bütün peşələr üçün vacibdir.
“Əsas məqsəd onların seçdikləri peşədə həm ənənəvi peşə bacarıqlarına, həm də ekoloji savadlılıq və yaşıl bacarıqlara yiyələnmələridir. Bununla belə, hər bir kəsin ekoloji savadı olmalıdır, çünki ətraf mühit hər birimizdən ona qayğı ilə, sevgi ilə yanaşma tələb edir. Bu, ekoloji bilgilərsiz bu sevgi çox təzahür etməmiş halda olacaq. Bəlkə də, onun qəlbində təbiətə bir sevgi var və onun təbiətlə münasibətdə necə təzahür elətdirməli olduğunu insan bilməlidir. Gələcəyin əmək bazarına hazırlaşmaq üçün ekoloji istiqamətdə təhsildə ayrıca prioritet olmaqla yanaşı, bütün peşə və ali təhsil sahələrinə nüfuz etməlidir”.

