“Nazirlər Kabinetinin vahid məktəbli geyimi ilə bağlı müvafiq qərarı və bu qaydalara riayət olunması məsələsi cəmiyyətimiz üçün mühüm əhəmiyyət daşıyır. Hesab edirəm ki, bu qərar vaxtında qəbul edilib. Çünki son dövrlərdə cəmiyyətimizdə, xüsusilə də təhsil müəssisələrində müəyyən pərakəndəlik və fikir ayrılıqları müşahidə olunurdu. Azyaşlı şagirdlərin müxtəlif geyimlərdə məktəbə gəlməsi də müəyyən narahatlıqlar doğururdu”.
“Tehsil365” xəbər verir ki, bunu “AZƏRTAC” a açıqlamasında Xalq artisti, bəstəkar Sərdar Fərəcov bildirib.
Onun sözlərinə görə, din mənəvi dəyərlərimizin mühüm tərkib hissəsidir və ölkəmizdə vicdan azadlığı təmin olunur. Lakin insanın dini seçimi və dinə uyğun həyat tərzi ilə bağlı müstəqil qərar verməsi yetkinlik yaşına çatdıqdan sonra daha məqsədəuyğundur. Çünki azyaşlı uşaqların əqidəsi, dünyagörüşü və həyata baxışları hələ tam formalaşmayıb. Onları erkən yaşlarından müəyyən dini baxışlara yönləndirmək, uşaqların sərbəst seçim hüquqlarının məhdudlaşdırılmasına səbəb ola bilər.
“Uşaqlar kiçik yaşlarından elmə, təhsilə, musiqiyə, idmana, teatra, kinoya, bir sözlə, dünyəvi biliklərə və hərtərəfli inkişafa maraq göstərməlidirlər. Onların yalnız dini ibadətlə məşğul olmağa yönləndirilməsini düzgün hesab etmirəm. Belə yanaşma uşaqların təhsilinə, dünyagörüşünün formalaşmasına və intellektual inkişafına mənfi təsir göstərə bilər. Buna görə də Nazirlər Kabinetinin müvafiq qərarını alqışlayıram. Düşünürəm ki, bu qərar cəmiyyətimiz üçün müsbət nəticələr verəcək”, – deyə Xalq artisti vurğulayıb.
Tarixə nəzər salan S.Fərəcov qeyd edib ki, XIX əsrin sonu – XX əsrin əvvəllərində görkəmli ədib Cəlil Məmmədquluzadənin “Ölülər”, “Dəli yığıncağı” kimi əsərlərində cəmiyyətdə mövcud olan mövhumat, dini fanatizm və insanların dini inanclarından sui-istifadə halları kəskin tənqid olunub. Əbdürrəhim bəy Haqverdiyev, Nəcəf bəy Vəzirov, Cəfər Cabbarlı və digər görkəmli yazıçı-dramaturqlarımız da yaradıcılıqlarında bu problemlərə toxunublar. Onlar dini insanların istismar vasitəsinə çevirənləri, din adı altında yalan və riyakarlıq edənləri öz əsərlərində ifşa ediblər. Bu kimi ictimai problemlər Azərbaycan ədəbiyyatında geniş əksini tapıb, teatr səhnələrində tamaşaçılara təqdim olunub.
“Bizim keçmişin mənfi təcrübələrini yenidən yaşamağa ehtiyacımız yoxdur. Azərbaycan azad və dünyəvi dövlətdir. Cəmiyyətimizdə hər bir insan sərbəst yaşamaq, öz fikirlərini ifadə etmək, inancına və dünyagörüşünə uyğun seçim etmək hüququna malikdir. Bununla yanaşı, heç bir halda din adı altında insanların hüquq və azadlıqlarının məhdudlaşdırılmasına, onların müəyyən təsirlər altında saxlanılmasına yol verilməməlidir. Cəmiyyətin sağlam inkişafı, uşaqların hərtərəfli təhsil alması və müstəqil düşüncəyə malik şəxsiyyət kimi yetişməsi hər zaman əsas prioritetlərdən biri olmalıdır”, – deyə bəstəkar fikirlərini yekunlaşdırıb.