Zaman dəyişdikcə təhsilin yanaşmaları da dəyişir. Bu gün müəllim və şagirdlər ənənəvi dərsliklərlə yanaşı, müxtəlif rəqəmsal resurslara da üz tuturlar. Bəs hansı daha effektivdir?
Ənənəvi dərsliklər nizamlı quruluşu, mövzu ardıcıllığı və təsdiqlənmiş məzmunu ilə hələ də bir çox təhsil sisteminin təməlini təşkil edir. Rəqəmsal mənbələr isə dinamik, interaktiv və vizual baxımdan daha zəngindir. Məsələn, tarix dərsində bir döyüşün xəritə animasiyası ilə göstərilməsi şagirdin təxəyyülünü dərindən işə sala bilir. Riyaziyyatda isə həll prosesini addım-addım izah edən videolar öyrənməni asanlaşdırır.
Ancaq rəqəmsal resurslardan istifadədə müəyyən çatışmazlıqlar da var: texnoloji imkanların bərabər bölüşdürülməməsi, diqqətin tez yayınması və bəzi mənbələrin etibarsızlığı kimi.
Ən ideal yanaşma isə bu iki modelin vəhdətidir – dərsliklər əsas baza olaraq qalmalı, rəqəmsal resurslar isə onu tamamlamalıdır. Bu zaman həm strukturlu, həm də müasir tələblərə uyğun bir tədris mühiti formalaşar.
Təhsildə məqsəd nə üsulu müdafiə etmək, nə də yalnız texnologiyaya güvənməkdir. Məqsəd – şagirdin anlayaraq öyrənməsini təmin etməkdir.